رانندگان برتر اولین جشنواره هم پیمانی ایمنی
صنعت حمل ونقل در فعالیت های مولد اقتصادی، اجتماعی، بازرگانی واشتغال چه درسطح جهانی وچه در بعد کشوری از سهم و موقعیت های ممتازی برخوردار است ورانندگان حرفه ای عامل اصلی چرخه حمل ونقل، دارای نقش کلیدی دراین روند بوده وجایگاه مهمی را در توسعه همه جانبه کشور دارد و حرفه ی رانندگی ، دارای جایگاه ویژه ای در این میان است. راننده امانتدار مال وجان مردم وحافظ سرمایه های آنان می باشد. سختی کار رانندگی حرفه ای و مسئولیت های اجتماعی وفردی آن اهمیت ارزش نهادن به این شغل را صد چندان می کند. بدین سبب است که در راستای ارج نهادن به تلاش وفعالیت های موثر رانندگان حرفه ای حمل ونقل کالا ومسافر( اعم از درون شهری وبرون شهری) با مشارکت دستگاههای اجرایی عضو کمیسیون ایمنی راهها، خانه حمل ونقل و جمعیت طرفداران ایمنی راهها و با هدف تقدیر از همت بلند این عزیزان نفرات برتر دراولین جشنواره هم پیمانی ایمنی رانندگان حرفه ای رامعرفی کردند. هدف از برگزاری این جشنواره نیز اشاعه فرهنگ ایمنی از طریق رانندگان حرفه ای ، توسعه ایمنی در حمل ونقل و ارج نهادن به مقام ومنزلت رانندگان حرفه ای است.
بيانيه جمعيت طرفداران ايمني راهها درخصوص واژگوني اتوبوس حامل دختران دانشآموز در داراب
يازده ايراندخت فرزانهقرباني سهلانگاري دیگریدر عيد قرباني كه سپيده نزده سياه شد. چهار صبح روز عید قربان,اتوبوس در راه،سفر اردوئی دختران معصوم.دختران یکی در میان چرت میزنند، یکی در میان خیرهاند به پنجره و راه.و ناگهان با صدایي مهيب، همه چیز از پیشرفتن بازمیایستد؛ اتوبوس، راه و لبخند دختران. سوانح تکراری رانندگی باز هم قاتل نخبگان و عزیزانمان ميشود. ابعاد فاجعه، غيرقابل تصور است. در صبح عيد وحدت مسلمين جهان، جمهوري اسلامي ايران رخت عزا به تن ميكند. اين بار، نه تعطيلاتي متوالي در كار بوده، نه بارش برف و يخبندان، نه ريزش كوه و نه هيچ روند غيرطبيعي ديگر. فرزانگاني كه در كمال معصوميت بهسادگي بهخاطر خستگي و خوابآلودگي يك راننده و غفلت هماهنگكننده سفر، چهره در نقاب خاك كشيدند، نوجواناني كه هر يك ميتوانستند بهترين جراح قلب، بهنامترين متخصص مغز، زبردستترين حقوقدان، توانمندترين كارشناسان, متخصصین, مديران و دهها شخصيت آيندهساز براي وطن و اثرگذار براي اطرافيان خود باشند، در وانفساي بيتوجهي تمامعيار به ابتداييترين ابلاغيه اردوهاي دانشآموزي براي ممنوعيت تردد در شب، خانوادههاي زيادي را دچار حزن ابدي نمودند. دقيقاً در دومين دهه از سالگرد داغ المپیادیهای شریف، بار ديگر جان آيندهسازانمان در اثر بيمسئوليتي و اصرار بي جهت بر سفر شبانه، بهراحتي پرپر شد. روزمرگي فاجعهها، غيرت و تعصب ما را براي جلوگيري از اقدامي موثر براي تغيير رفتار، زايل نموده است. دانشجو و دانشآموز و سرباز و غيره ندارد، شك نيست كه برای محصلان اوضاع بحرانی تر است، ديروز شهرکرد و تربت حیدریه و لنگرود و بروجن و ... . امروز نوبت داراب است و فردا خدا داند فاجعه به سراغ كدام شهر ميرود. دردناکتر از فقدان آن يازده ايراندخت دستهگل، نخاعِ قطعشدهیِ آن دو دانشآموز بیگناه ديگر و عضو قطعشده دو دانشآموز ديگر است. ديگر از سنگینی قلب و قفل زبان گذشته است. بار الها، در این سرزمین چه خبر است؟ دقيقاً چه كسي پاسخگو است؟ لابد بازهم قرار است یکي دوماه دیگر گزارش مقصران حادثه را رسانهاي شده و نهايتاً همه بروند دنبال زندگیشان؟ این سرزمین تاب فراق بیشتر ندارد. داغ بس است برای این دیار و خانوادههایی که با کوه مشکلات اما با هزاران امید معصومانِ خود را برای علم اندوزی حمايت ميكنند. کشور داغدار از دست رفتن این فرزندان مستعد است. كابوس همچنان بر ما سنگيني ميكند. چهكسي پاسخگوي پدر و مادرهايي است كه از طليعه عيد، جلوي پايانه تجمع کردهاند. پرسشهاي معنادار زيادي براي تحليل اين فاجعه، مطرح ميشود:1. اصرار بر سفر شبانه از چه بابت بوده است؟ سفر شبانه دانشآموزي بالاخره چهموقع منع ميشود؟2. چگونه مسئول تعليم و تربيت دانشآموزان به چنين متولياني سپرده شده است؟3. مسئولیت پیشگیری از تکرار چنین حوادث ناگواری در آینده بر عهده کدامیک از دستگاه ها میباشد؟4. آيا صرفهجویی در هزینه يك شب اسكان و يك وعده غذا، به قيمت جان اين فرزانگان ميارزيد؟5. آيا اقتصاد حملونقل عمومي مسافري برونشهري، واقعي و حسابشده است تا راننده براي تامين معاش، نياز به چنين بيش از حد كار كردن نداشته باشد كه منجر به چنين فاجعهاي شود؟ اميد است كه اين بار، برخلاف روانشناسي ما ايرانيان، بهجاي برانگیختگی آني و به همان سرعت فروکش نمودن و…
واژگوني اتوبوس حامل دختران دانشآموز در داراب
يازده ايراندخت فرزانهقرباني سهلانگاري دیگریدر عيد قرباني كه سپيده نزده سياه شد. چهار صبح روز عید قربان,اتوبوس در راه،سفر اردوئی دختران معصوم.دختران یکی در میان چرت میزنند، یکی در میان خیرهاند به پنجره و راه.و ناگهان با صدایي مهيب، همه چیز از پیشرفتن بازمیایستد؛ اتوبوس، راه و لبخند دختران. سوانح تکراری رانندگی باز هم قاتل نخبگان و عزیزانمان ميشود. ابعاد فاجعه، غيرقابل تصور است. در صبح عيد وحدت مسلمين جهان، جمهوري اسلامي ايران رخت عزا به تن ميكند. اين بار، نه تعطيلاتي متوالي در كار بوده، نه بارش برف و يخبندان، نه ريزش كوه و نه هيچ روند غيرطبيعي ديگر. فرزانگاني كه در كمال معصوميت بهسادگي بهخاطر خستگي و خوابآلودگي يك راننده و غفلت هماهنگكننده سفر، چهره در نقاب خاك كشيدند، نوجواناني كه هر يك ميتوانستند بهترين جراح قلب، بهنامترين متخصص مغز، زبردستترين حقوقدان، توانمندترين كارشناسان, متخصصین, مديران و دهها شخصيت آيندهساز براي وطن و اثرگذار براي اطرافيان خود باشند، در وانفساي بيتوجهي تمامعيار به ابتداييترين ابلاغيه اردوهاي دانشآموزي براي ممنوعيت تردد در شب، خانوادههاي زيادي را دچار حزن ابدي نمودند. دقيقاً در دومين دهه از سالگرد داغ المپیادیهای شریف، بار ديگر جان آيندهسازانمان در اثر بيمسئوليتي و اصرار بي جهت بر سفر شبانه، بهراحتي پرپر شد. روزمرگي فاجعهها، غيرت و تعصب ما را براي جلوگيري از اقدامي موثر براي تغيير رفتار، زايل نموده است. دانشجو و دانشآموز و سرباز و غيره ندارد، شك نيست كه برای محصلان اوضاع بحرانی تر است، ديروز شهرکرد و تربت حیدریه و لنگرود و بروجن و ... . امروز نوبت داراب است و فردا خدا داند فاجعه به سراغ كدام شهر ميرود. دردناکتر از فقدان آن يازده ايراندخت دستهگل، نخاعِ قطعشدهیِ آن دو دانشآموز بیگناه ديگر و عضو قطعشده دو دانشآموز ديگر است. ديگر از سنگینی قلب و قفل زبان گذشته است. بار الها، در این سرزمین چه خبر است؟ دقيقاً چه كسي پاسخگو است؟ لابد بازهم قرار است یکي دوماه دیگر گزارش مقصران حادثه را رسانهاي شده و نهايتاً همه بروند دنبال زندگیشان؟ این سرزمین تاب فراق بیشتر ندارد. داغ بس است برای این دیار و خانوادههایی که با کوه مشکلات اما با هزاران امید معصومانِ خود را برای علم اندوزی حمايت ميكنند. کشور داغدار از دست رفتن این فرزندان مستعد است. كابوس همچنان بر ما سنگيني ميكند. چهكسي پاسخگوي پدر و مادرهايي است كه از طليعه عيد، جلوي پايانه تجمع کردهاند. رسشهاي معنادار زيادي براي تحليل اين فاجعه، مطرح ميشود:1. اصرار بر سفر شبانه از چه بابت بوده است؟ سفر شبانه دانشآموزي بالاخره چهموقع منع ميشود؟2. چگونه مسئول تعليم و تربيت دانشآموزان به چنين متولياني سپرده شده است؟3. مسئولیت پیشگیری از تکرار چنین حوادث ناگواری در آینده بر عهده کدامیک از دستگاه ها میباشد؟4. آيا صرفهجویی در هزینه يك شب اسكان و يك وعده غذا، به قيمت جان اين فرزانگان ميارزيد؟5. آيا اقتصاد حملونقل عمومي مسافري برونشهري، واقعي و حسابشده است تا راننده براي تامين معاش، نياز به چنين بيش از حد كار كردن نداشته باشد كه منجر به چنين فاجعهاي شود؟ اميد است كه اين بار، برخلاف روانشناسي ما ايرانيان، بهجاي برانگیختگی آني و به همان سرعت فروکش نمودن و…
کنفرانس بینالمللی شبیهسازی ایمنی جادهای
کنفرانس بینالمللی شبیهسازی ایمنی جادهای از 16 تا 19 اکتبر 2017 در کشور هلند برگزار میشود. سخنرانان کلیدی این کنفرانس عبارتاند از:-Professor Anna Nilsson-Ehle (Director at Safer at Chalmers University,Sweden)-Mr Pieter Litjens (Deputy Major for Traffic and Transport of Amsterdam, Netherlands)-Professor Linda Boyle (Chair at University of Washington, USA) www.rss2017.org
راهکارهای ارتقا فرهنگ رانندگی چیست
گروه گزارش: روزمان شب نمیشود اگر از ترافیک و مشکلاتش با دیگران صحبت نکنیم. هر روز صبح در محل کارمان، قبل از سلام و احوالپرسی، هنوز از راه نرسیده شروع به شکایت میکنیم. تلفن همراهمان را از جیبمان در میآوریم و دیر آمدنمان را با نمایش فیلمی که از حادثه! مذکور گرفتهایم توجیه میکنیم! انگار نه انگار که خودمان هم به شکلی در بوجود آمدن چنین مشکلاتی دخیلیم. مشکلاتی که همه ما، یعنی شهروندان شهرهای بزرگ و پرجمعیت، در بوجود آمدن آنها تاثیر بسیاری داریم. میپرسید چه طور؟ نمونهاش ناهنجاریها و قانون شکنیهایی است که چه به عنوان عابر پیاده و چه به عنوان راننده، روزانه بارها و بارها دست به ارتکابشان میزنیم.از بیتوجهی به چراغ عابر پیاده به هنگام عبور از خیابان گرفته تا عبورهای ناگهانیمان از عرض خیابان (درست در حالی که تنها چند متر تا پل عابر پیاده فاصله داریم). از رعایت نکردن حق تقدم در چهارراهها تا رانندگی با سرعت غیر مجاز و انجام حرکات مارپیچ در بزرگراههای داخل و خارج از شهر. در بسیاری موارد هم، »دیگران« هستند که اشتباه میکنند و به وظیفه شهروندیشان عمل نمیکنند. راهنمایی و رانندگی کشور، بهترین و موثرترین راه مبارزه با این مشکلات را جریمه کردن افراد متخلف میداند و این روزها بیش از پیش به اجرا و اعمال این قوانین میپردازد. اما علی رغم اینکه در بسیاری از جادههای بین شهری و مسیرهای شهری ماموران راهنمایی و رانندگی حضور چشم گیری دارند، در بسیاری از مناطق دیده نمیشوند و رانندگان به محض اینکه چشم ماموران راهنمایی و رانندگی را دور میبینند، به راحتی قوانین را زیر پا میگذارند. اداره راهنمایی و رانندگی چند سالی است که با نصب دوربین در اتوبانهای کشور، رانندگی شهروندان را کنترل میکند. یکی دیگر از روشهای مورد استفاده در کنترل ترافیک و اتوبانها و راهها خارج از شهر، حضور ماموران راهنمایی و رانندگی در حاشیه جاده هاست، آنها به وسیله دوربینهای هوشمند سرعت خودروهای عبوری را میسنجند و با متخلفین برخورد میکنند. از روشهای دیگری که در این زمینه موثر واقع شده است، کنترل نامحسوس پلیس راهور است. خودروهایی که به طور نامحسوس در جادهها و بزرگراههای کشور، مخفیانه رانندگان متخلف را شناسایی و اعمال قانون میکنند. با وجود تاثیر به سزایی که روشهای مذکور بر کنترل و نظارت رانندگان دارند، در اکثر موارد درمانهای موقتی هستند که در صورت عدم موجودیت یکی از این روشها، همه چیز به حالت اول باز میگردد و تخلفهای زیادی به انجام خواهد رسید. در واقع جریمه کردن آن چنان که باید تاثیری بر فرهنگ رانندگی مردم نخواهد گذاشت. اگر قبل از اجرایی شدن برخی از این قبیل طرحها که روزانه در سطح شهر اجرا میشوند، بستر مناسبی فراهم شود و آموزشهای لازم جهت مواجهه و استفاده از این طرح به مردم داده شود، (در واقع فرهنگ سازی طرح در جامعه قبل از اجرا) با اجرای هر چه بهتر قوانین راهنمایی و رانندگی مواجه خواهیم شد. اولین قدم در جهت فرهنگ سازی، آموزش عمومی است که برعهده ادارههایی از جمله شهرداری، صدا و سیما، آموزش و پرورش، سازمان ترافیک، وزارت بهداشت و درمان و... است.آموزش و پرورش…
نگاهی به فرهنگ رانندگی در ایران
سلامت نیوز: به گزارش سلامت نیوز، شهروند نوشت: یکی از مهمترین شاخصههای توسعهیافتگی یک جامعه لزوم رعایت قوانین و مقررات راهنمایی و رانندگی و فرهنگ استفاده از خودرو است؛ به طوری که در دهه اخیر در بعضی از جوامع، فرهنگ رانندگی یکی از معیارهای تعیین شخصیت افراد هم محسوب میشود. چون یک قانون مشترک بین همه افراد محسوب شده و اگر به شکل صحیح رعایت شود، روحیه رفتار جمعی را شکل میدهد (رفتاری که شهروند ایرانی کمتر به آن توجه دارد). فردیبودن رانندگی در ایران ریشه بیشتر معضلات ترافیکی، تصادفات و تلفات است؛ بهطوری که اعتقاد نداشتن به رفتار جمعی و فراموشی این اصل که رانندگی یک امر جمعی است، قصه پر غصه امروز رانندگی در ایران است. اما اخلاق یک شهروند ایرانی هنگام رانندگی و پیادهروی متفاوت است. این شهروند در برخوردهای اجتماعی خود در پیادهرو مدتها صحبتهای طرف مقابل را میشنود اما وقتی پشت ارابههای آهنی قرار میگیرد، به فردی که قصد ورود به خیابان اصلی را دارد، راه نمیدهد؛ با چراغدادنهای ممتد و بوقزدنهای گیجکننده او را میخکوب میکند، چون احساس میکند ثانیههای رانندگی برایش طلاست. شهروندان ایرانی در زمان پیادهروی هم برای سوارهها مشکل ایجاد میکنند؛ از چراغ سبزی که مخصوص خودروهاست عبور میکنند و حاضر نیستند ٣٠ ثانیه درنگ کنند تا چراغ عابر سبز شود! از هر جای خیابان یا بزرگراه که بخواهند عبور میکنند.وسایل نقلیه برای رفاه افراد ساخته شدهاند و نمیتوان کسی را سرزنش کرد که چرا از وسیله نقلیه استفاده میکند. در کشور ما مردم مجبورند در سرمای زمستان و گرمای تابستان برای انجام کارهای خود از وسیله شخصی استفاده کنند؛ چون سیستم منظم و پیشرفته حملونقل عمومی وجود ندارد. وقتی اتوبوسهای واحد اینگونه مسافران را به داخل میچپانند، وقتی درهای اتوبوس و مترو بهسختی بسته میشود، معلوم است دولتها مقصرند و نمیتوان تنها رانندگی فردی را سرزنش کرد، وقتی یک دوچرخهسوار امنیت ندارد و خط دوچرخه وجود خارجی ندارد، خب معلوم است یک شهروند برای حفظ جان مجبور است وسیله نقلیهاش را به خیابان بیاورد. وقتی شهروندی بداند که از محل کار تا منزل و بازار و همه جای شهر وسایل نقلیه عمومی سر وقت در ایستگاه حرکت میکند و به موقع به مقصد میرسد و وقتی مطمئن شود که با بازشدن درِ واحد و مترو به بیرون پرت نشده و تمام استخوانها و عضلاتش کوفته نمیشود، قطعا حملونقل عمومی را میپسندد.حال با وجود این مشکلات آیا باید همه چیز را به حال خود رها ساخت؟ و راهکارهای حل بحران چیست؟ بیشک در چنین وضع ناگواری نقش صداوسیما، رسانهها و راهنمایی و رانندگی چندین و چند برابر میشود. شاید اختصاص یک شبکه ویژه برای آشنایی مردم با قوانین راهنمایی و رانندگی تأثیر بسزایی در جلوگیری از آسیبهای وارده داشته باشد. اگر صداوسیما به پخش آگهیهای آشنایی با فرهنگ رانندگی مبادرت کند و هزینه این آگهیها هم از بخشی از پول جریمهها پرداخت شود، میلیاردها ریال سرمایه ملی هدر نخواهد رفت. باید از مهدکودک تا دانشگاه دروس ویژه فرهنگ رانندگی در برنامههای درسی نونهالان و دانشجویان گنجانده شود. در برخورد با متخلفان هم هنوز جریمه حداقل امکان برخورد محسوب میشود؛ جریمهای که…
تخلفات رانندگی باید جرم تلقی شود
یک جامعه شناس و استاد دانشگاه گفت: قانون و مقررات راهنمایی و رانندگی باید با شدت بیشتری عمل و برخورد کند و تخلفات در این زمینه، جرم تلقی شود. به گزارش افکارنیوز، امان الله قرایی مقدم جامعه شناس و استاد دانشگاه با بیان اینکه حل مشکل ترافیک در شهرهای بزرگ به ویژه تهران نیازمند فرهنگ سازی است، اظهار کرد: استفاده از مترو و وسایل نقلیه عمومی به شرطی می تواند در کاهش ترافیک اثرگذار باشد که نحوه استفاده درست از آنها نیز مورد توجه قرار گیرد.وی افزود: اخبار فرهنگی در حوزه ترافیک نیز راهکار دیگری در زمینه کاهش معضل ترافیک است و تا زمانی که طرز استفاده درست از خودرو در جامعه فرهنگ سازی نشود مشکل ترافیک نیز رفع نخواهد شد چرا که فرهنگ مادی و معنوی همسان و همراه نیستند بلکه باید توام با یکدیگر باشند تا تاثیرگذاری خود را نشان دهد. این جامعه شناس و استاد دانشگاه اذعان داشت: جامعه ای که سریع تر با تکنولوژی جدید آگاه و آشنا شود، تاخیر فرهنگی آن جامعه کمتر خواهد بود. طرز استفاده از خودرو باید آگاه سازی شودقرایی مقدم خاطر نشان کرد: طرز استفاده درست از وسیله نقلیه در ابتدا باید آگاه سازی شود چرا که مساله و معضل ترافیک به مقوله فرهنگی ارتباط دارد و مردم هنوز آماده پذیرش آن نیستند. موضوع ترافیک یک مساله فرهنگی است این استاد دانشگاه با بیان اینکه موضوع ترافیک یک مساله فرهنگی است؛ گفت: در مورد ترافیک و تخلفات در این حوزه، قانون و مقررات باید با شدت بیشتری عمل و برخورد کند و تخلفات در این زمینه، جرم تلقی شود تا بازتاب و تاثیری بیشتری در جامعه داشته باشد. افزایش جریمه های رانندگی در کاهش ترافیک موثر است وی با اشاره به اینکه سرعت بالا در رانندگی مخاطره آمیز است، افزود: افزایش جریمه های راهنمایی و رانندگی نیز در کاهش ترافیک نقش موثری دارد، البته جرایم به تنهایی کافی نیست و باید اقدامات و کارهای فرهنگی هم در کنار جرایم رانندگی صورت گیرد.قرایی مقدم اظهار کرد: باید در مناطقی که علائم و تابلوهای راهنمایی و رانندگی وجود ندارد به خصوص در شهرستان ها و روستا در نصب این گونه تابلوها اقداماتی انجام شود.وی ادامه داد: همیار پلیس یکی از اقدامات تاثرگذار در کاهش تخلفات راهنمایی و رانندگی به شمار می رود و این اقدام گامی موثر در زمینه فرهنگ سازی محسوب می شود.فرهنگ ترافیک در مدارس و کتاب های درسی آموزش داده شوداین جامعه شناس و استاد دانشگاه اذعان داشت: باید فرهنگ ترافیک در مدارس آموزش داده شود چرا که با این روش بار ترافیک در جامعه کاهش می یابد و نسل جدید در می یابند که چگونه از وسایل نقلیه شخصی خود استفاده کنند.وی با بیان اینکه خلاف رانندگی با جریمه ها و مبالغ اندک کاهش نمی یابد، خاطر نشان کرد: آموزش از طریق بردن علائم رانندگی به روستاها و شهرستان ها در کاهش ترافیک و تخلفات رانندگی نقش مهم و موثری دارد چرا که هر روز میزان مهاجرت به شهرهای بزرگ به ویژه تهران گسترش می یابد و این افراد می توانند با شناخت علائم راهنمایی و رانندگی و رعایت…
ارائه چارچوب استاندارد ايزو 39001 سيستم مديريت ايمنى حمل ونقل در كاهش تصادفات
روزانه در حدود 3500 نفر در اثر تصادفات راهها در سرتاسر جهان جان خود را از دست میدهند. کارشناسان معتقدند چنانچه برای کاهش این روند اقدامی صورت نگیرد، در سال 2020 این رقم به 4100 نفر خواهد رسید و سالانه میلیونها نفر نیز از جراحتهای به جای مانده از تصادف رنج خواهند برد و تحت تأثیر قرار خواهند گرفت.در این راستا، در مارس 2010 ، مجمع عمومی سازمان ملل متحد طی قطعنامهای سالهای 2011 تا 2020 را بهعنوان دههی اقدام برای ایمنی راهها اعلام کرد، با هدف اینکه تا سال 2020 ، روند صعودی تلفات و صدمات شدید راهها متوقفشده و روند نزولی به خود بگیرد.استاندارد ایزو 39001 با عنوان سیستمهای مدیریت ایمنی راه و با هدف کمک به طرح دههی اقدام برای ایمنی راهها سازمان ملل متحد، در سال 2012 در کشور سوئیس منتشر گردید.در این گزارش در ابتدا آمار تصادفات جهان و وضعیت کشور ایران در این زمینه بررسی گردیده است. بر اساس این آمار کشور ایران از لحاظ تعداد تلفات ترافیکی در جهان رتبه نهم و در خاورمیانه رتبه دوم را در اختیار دارد.پس از بررسی آمار تصادفات، ماهیت سازمان ایزو و پتانسیل سازمان ملی استاندارد ایران برای پیادهسازی ایزو 39001 بررسیشده است. در ادامه پس از معرفی استاندارد ایزو 39001 و نحوه تدوین آن، اهداف، مخاطبان و مزایای بهکارگیری این استاندارد شرح دادهشده است.پس از شناخت ایزو 39001 ، تجارب جهانی پیادهسازی این استاندارد بررسیشده است.در راستای برنامهی ایمنی راهها سازمان ملل متحد، برخی از کشورها استاندارد ایزو 39001 را به کار گرفتهاند.پس از بررسی تجارب جهانی، ساختار و روش کارکرد ایزو 39001 به همراه الزامات و بندهای آن تشریح شده است. ساختار ایزو 39001 و روش کارکرد آن بر اساس چرخه) برنامهریزی-اجرا-کنترل-اصلاح( است. این مدل چارچوبی را برای بهبود مستمر سیستم فراهم میکند.سپس فرآیند پیادهسازی و صدور گواهینامه ایزو 39001 ، به منظور آشنایی با اخذ گواهینامه ایزو 39001 شرح دادهشده است.در انتها، پیادهسازی ایزو 39001 در شهرداری تهران و سازمانهای زیرمجموعه مرتبط، میتواند تأثیر بسزایی در کاهش تصادفات و تلفات درونشهری و حتی برونشهری داشته باشد و به دنبال آن مزایایی ازجمله کاهش ترافیک شهری، کاهش ناهنجاریهای اجتماعی، جلوگیری از خسارتهای مالی، کاهش آلودگی هوا و غیره به وجود آورد.
دیدار اعضاء جمعیت طرفداران ایمنی راهها با انجمن معتمدین راهگشا
این دیدار در روز یکشنبه مورخ15/5/1396 با حضور اعضای دفتر نمایندگی جمعیت ایمنی راهها در استان قزوین و همچنین جمعی از مدیران تشکلات صنفی رانندگان و اتحادیه حمل و نقل استان و اعضای انجمن معتمدین در محل آموزش رانندگان استان به منظور معرفی جمعیت و هم اندیشی و تبادل نظر صورت گرفت. در ابتدا سید جلال موسوی از اعضاء قدیمی جمعیت ،علی اکبر سیارمه مسئول دفتر نمایندگی جمعیت ایمنی راهها در استان قزوین ضمن خیر مقدم به حاضرین در خصوص نحوه شکل گیری این جمعیت و فعالیتها و اهداف آن برای حاضرین به ایراد سخن پرداختند. ایشان اظهار امیدواری کردند که تشکل های مردم نهاد استان خارج از وظایف تکلیفی با عشق و علاقه قادرند برای حل معضلات و مشکلات جامعه در کار فرهنگ سازی مشارکت جدی داشته باشند و در بالا بردن شرایط ایمنی جاده ها به کلیه شهروندان و رانندگان کمک کنند. مدیرعامل اتحادیه شرکتهای تعاونی حمل و نقل استان اظهار داشت : یکی از مهمترین اهداف این جمعیت را بالا بردن فرهنگ ایمن و تغییر نگرش و باورهای مردم در حوزه جاده و راننده را از طریق همین جلسات هم اندیشی، ارتباط و همکاری سازمانهای مردم نهاد با سازمان های دولتی و علی الخصوص ارتباط نهادهای مردمی با یکدیگراست که این امر خود سبب اشاعه فرهنگ صحیح ترافیکی و پیشگیری از حوادث رانندگی خواهد بود. در ادامه مهندس کمالی نماینده و موسس انجمن معتمدین راه گشا در خصوص اهمیت و ضرورت تشکیل سازمانهای مردم نهاد و کمک این نهادها در مسائل اجتماعی و فرهنگی و بالابردن کیفیت زندگی مردم توضیحاتی را ارائه کردند. در پایان جلسه تعدادی از اعضاء انجمن درخواست داشتند تا در جمعیت ایمنی راهها عضویت داشته باشند که این امر با استقبال از سوی نمایندگان جمعیت روبه رو گردید.




























